دردا که اين چنينم روزي جديد آمد
حاشا که ما نکرديم فکري پديد آمد
در عاشقي ضعيفيم فرياد ها بلند است
تازه نشد بدانيد روحي پليد آمد
در جان عاشق ما رنگ بهار خاليست
رو پيشواز روزش شايد نديد آمد
هرگاه عارفانه رنگ ريا بشويم
وآنگه ندا دهيم ما حسي شديد آمد
جانا بس است اين ها بسيار گفته اند اين
این غزل را به استقبال بیتی گفته ام که سالها با خودم زمزمه می کردم.
تقدیم شما باد
سبز باشید آسمانی دلان
یا هو
