محلی برای سلاخی کردن نوشته های من
راستی سایه ام چرا شکسته ای به چاه
که گشته یی قشنگ برای من به اشتباه
دلم نمی شود فنا شده رها شوم
چرا که است بهر من خود سقوط هم گناه
دلم گرفته ماه، تو درون چاه خفته یی
قبول کن که خسته ام فریب خورده ام نگاه
فضای ذهن من پر از نشانه های توست
دروغ نیست و هزاران ستاره ها است گواه
چنان هراسی در وجود من دویده است
که کرده تمام واژه های شعر را تباه
گذشت شب ز نیمه و هنوز من شکسته ام
خدا در انتظارم، سلام می کنم به ماه
سلام دوستان شهر قصه و غصه
چند روزی بود که به خاطر ایام عید بیشتر خدمات اینترنتی بسته بودند من هم بنا به مشغله ی شب و روز عید نتوانستم سری به این فضای مجازی بزنم که امیدوارم دوستان بر من ببخشایند.
جای شما خالی در ایام عید دیدن خیلی از بزرگتر ها و دوستان رفتیم و کلی باهمدیگر حرف زدیم و صفا کردیم.
خوب اینجا عید سعید فطر بزرگترین و با صفا ترین عید در جریان یک سال است و حسابی مردم از خودشان پذیرایی می کنند.
بهر حال جای شما خالی برای ما که خیلی خوش گذشت. سعی می کنم پست بعدی رو خیلی زود در وبلاگ قرار بدهم و حتما شما را هم در جریان خواهم گذاشت.
شاد باشید و همیشه خوب بمانید.
گنبد سبز تو آرامش جان است مرا
صوت گلدستهء تو روح و روان است مرا
چهار باغ حرم ات تکه ای از عرش خداست
بخدا روضه ی تو روضه ی رضوان، ماراست
روضه ات خلد برین عاشقش حور و ملک اند
دوستداران درت زنده ز یاد فدک اند
حرم ات دولت امنی است که معشوق آنجاست
چون کبوتر دل پروانه صفت بس پیداست
شکر حق گفته و ما مست جمالت شده ایم
عاشقت گشته و سرمست کمالت شده ایم
حب تو ساخته ما را ازلی یا مولا
چون که باشی پسر عم نبی یا مولا
خفته ای بلخ علی جان به نجف جا داری
چون دُری بس گران تو به صدف جا داری
عهد بستیم وفا دار پیامت باشیم
ما به امید رضای تو سلامت باشیم
